http://hadimehraban.blogfa.com
رسی به کام دل خویشتن به شرط سه اصل امید داشتن کوشش شکیبایی
دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385
|
سالها بود که در مزار تنهاييم خفته بودم ناگاه با مشتي آب سرد برروي مزارم برآشفتم بوي چند شاخه گل مريم مشامم را نوازش داد بعد از سالياني احساس کردم نمرده ام! دختري سياه پوش برسر مزارم فاتحه ميخواند وجودم به لرزه افتاد او که بود؟؟ |
نوشته شده توسط هادی مهربان
در 9:37 | لینک ثابت
•

